در آن سال در شهر « تدمير » ميان قبايل مصر و يمن فتنه برخاست . جنگ رخ داد و عده سه هزار تن از طرفين كشته شدند . آن واقعه بنام « يوم الحضاره » معروف بود . مدت هفت سال جنگ و دشمنى ميان آنها ماند . يحيى بن عبد اللّه بن خالد با لشكر براى تفرقه آنها رفت . هر گاه او نزديك مىشد دست از جنگ مىكشيدند و چون دور مىشد دوباره بنبرد مىپرداختند تا آنكه طرفين خسته شدند . در آن سال قحط و قلا و گرسنگى در اندلس واقع شد و بسيارى از مردم مردند و قيمت هر يك « مير » غله ( وزن مخصوص آن زمان ) بالغ برسى دينار شد . بيان حوادث در آن سال قحط و گرانى در عراق پديد آمد بحديكه يك « قفيز » غله ( وزن و پيمانه مخصوص آن زمان ) به چهل و پنجاه درهم رسيد . در آن سال محمد بن حفص والى طبرستان و رويان و دماوند شد . ابو عيسى فرزند رشيد امير الحاج شد . مامون بوالى موصل كه سيد بن انسى بود دستور داد كه با بنى شيبان و پيوستگان آنها از اعراب جنگ كند زيرا آنها فتنه و فساد را در بلاد آغاز كرده بودند . او لشكر كشيد و آنها را در محل « دسكره » غافل گير و قتل عام كرد و اموال آنها را بيغما برد . در آن سال وهب بن جرير فقيه و محمد بن حبيب عدوى قاضى و عبد الصمد بن عبد الوارث بن سعيد و عبد العزيز بن آبان قرشى و جعفر بن عون بن جعفر بن عمرو بن حريت مخرومى فقيه و بشر بن عمر زاهد فقيه و كثير بن هشام و ازهر بن سعيد سحان و ابو النصر هشام بن قاسم كنانى و محمد بن عمر بن واقد واقدى كه سن او بالغ بر هفتاد و هشت سال شده بود و بتاريخ جنگ و غزا احاطه داشت ولى در روايت حديث ضعيف بود وفات يافتند .